Yaprak koleksiyoneri: Pıtpıt

Yeğenim Pıtpıt (4,5), henüz doğru düzgün yürümeyi bile beceremiyorken gittiği her yerden taş toplayıp eve dolduran bir çocuktu. Bu yazın başından beri de birlikte dışarı çıktığımızda duvarlarda sümüklü böcek bulup sayıyoruz. Hem tırsıyor, hem merak ediyor. Doğayla böyle değişik bir ilişkisi var 🙂 Arkadaşları doğum gününde ablama bir çiçek almış. Çiçek gibi de değil tam, yayvan bir saksının içinde muhtelif otlar ve minik, ağacımsı bir şeyler var dallı budaklı. Bir de aralara serpiştirilmiş küçük küçük süsler (mantar, inek, uğur böceği)… Pıtpıt onları oyuncak mı sanıyor, yoksa tipleri mi hoşuna gitti, ne oldu bilemiyorum, “Bu benim çiçeğim.” diye sahiplendi o saksıyı. Gerçi, o bizim yatağımızdan, anne-babamıza kadar her şeyimizi sahipleniyor.

Geçenlerde bize geldiklerinde kendi kendine harika bir fikir üretip bizde kalmaya karar verdi. Ertesi sabah, kahvaltıdan sonra saksısının başına dikildi. Bir süre sonra, avcunda yaprakları tamamen kopmuş bir çiçekle ağlayarak yanıma geldi, “Terelelli, bu ölmüüüş!” dedi. Daha birkaç saat önce gök gürültüsü ve yıldırımı açıklamaya çalışırken göbeğim çatlamış, “Şimdi buna ne cevap vereyim ki?” diye kara kara düşünürken annem çocuğu alıp dışarı çıktı. “Bakkala götürüp oyalayacak herhalde.” diye düşündüm. Bir süre sonra birlikte geri geldiler, annem Pıtpıt’ı bana bırakıp çıktı. Ben de telefonla mı, blogla mı ne oyalanıyordum o sırada. Böyle okuyunca pislik bir teyzeymişim gibi görünebilir ama aslında çoğu zaman oyun arkadaşı benim. Sadece, enerjimi ona yetirebilmem çok zor olduğu için, her zaman yeterince ilgilenemiyorum. Neyse, Pıtpıt birkaç kez sordu: “Terelelli, sende yapışkan var mı?” Olmadığını söyledim. Esasen neyi kastettiğini bile bilmiyordum. Birkaç kez daha tekrar edince bant istediğini anladım ama odaya gidip getirmek zor geldi. “Sonra bana yapışkan alır mısın? Bana lazım da…” dedi. “Olur.” dedim ve odaya gidip bant getirmek zor geldi! Eşek kafam!

Akşam annesi ve babası gelip Pıtpıt’ı aldı, evlerine gittiler. Annem bir defter getirdi, “Bak, ne yapmış.” dedi. Ta-taaam:

yapraklar.jpg

Sokaktan yaprak toplamışlar o gün birlikte dışarı çıktıklarında. Hepsini almış, eve getirmiş. Yaprak albümü yapacakmış meğer, banta da o yüzden ihtiyacı varmış. “Eşek kafam!” demiş miydim? 😦

Yaprak koleksiyoneri: Pıtpıt” üzerine 2 yorum

  1. Çocuk hevesle topladığı yapraklarla eve gelmiş, yavrucağız yaa… akşama kadar beklemiştir evde, bant olsa da yapıştırsam diye. sesi de çıkmamış.

    üzüldüm şimdi.

    eşşek kafan seni!!!1!bir!!11!onbir!!

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s