Folik asit jenerasyonu

Pıtpıt (4) son zamanlarda, bizim evin çok eğlenceli olduğuna takmış durumda. O kadar eğlenceliymiş ki kendisi bizde kalmak istiyormuş. Eğlenceli dediği evde; 1 adet dede, 1 adet anneanne, 1 adet aşırı mesaiden evin yüzünü göremeyen, gördüğünde de odasından dışarı çıkmayan teyze ve 1 adet bazen oyun arkadaşı olan bazen de diktatör kesilen teyze (Bilin bu kim?) var. Bir çocuk böyle bir evin neyini eğlenceli bulur, bir de kalmak ister, akıl sır erdiremiyorum. Bu akşam dedesiyle oynadıkları muhtelif oyunlardan birinde (dede kendi evinde, Pıtpıt kendi evinde hayal edilecek şekilde) telefon görüşmesi yapıyorlardı. Konuşmanın konusunu, başlangıç ve gidişatını Pıtpıt Hanım belirliyor elbette:

Pıtpıt: Bu akşam müsait misiniz? Size geleyim? (Zaten bizim evde. Oyun ayağına, geceyi bizde geçirmenin yolunu yapıyor çakal.)

Dede: Müsaitiz, gel tabii.

Pıtpıt: Oğlun nerede?

Dede: İngiltere’de.

Pıtpıt: Hmm… Senin evin kaç numaraydı?

Dede: 5 numara ama asansörde 3’e basıyorsun. (“Sizin eve gelince asansörde 3’e basıyoruz.” Pıtpıt’ın her geldiğinde muhakkak kurduğu bir cümle. Psikopat kız, adamın bilinçaltına işlemiş.)

Pıtpıt: Anladım. Şu an senin sokağındayız. Taksiden nerede inelim?

Dedesi kapıyı tarif etti ve Pıtpıt, gerçekte geldiğiyle yetinemeyip, oynadığı oyunda da bizim eve gelmiş oldu.

Ben yeğenimin şimdiki yaşından az daha büyükken, bir komşumuz oğluna sünnet kıyafetlerini giydirip apartmandaki daireleri gezdirmişti. Bunu neden yaptıkları hakkında bir fikrim yok. Zaten asıl mevzu da o değil. Ben sünnet kıyafetlerini çok beğendiğim için bir gün boyunca ağlamıştım “Ben de sünnet olacağım.” diye. Ne yaptılar ne ettilerse, beni sünnet olamayacağıma ikna edemediler. Yalnız, şimdi düşünüyorum da anneme yazık etmişim. Kadın, beni doğurduğuna en çok o an pişman olmuştur bence. Her neyse, asıl mevzu bu da değil. Diyelim ben ziyadesiyle gerizekalı bir çocukmuşum, benim jenerasyonum da benden çok farklı değildi ki! En azından bu jenerasyon gibi değildi. Ne bileyim, televizyon kumandasını kullanmayı küçükler büyüklerden öğrenirdi mesela. Şimdi akıllı telefonu kullanmayı büyükler küçüklerden öğreniyor. 4 yaşındaki çocuk büyundan büyük laflar ediyor. “Yeni nesil annelerde ‘Benim prensim/prensesim en zeki.’ sanrısı var.” deniyor ya, bana kalırsa bütün çocuklarda bu var artık. Bunlar hep yeni nesil kadın doğum uzmanlarının anne adaylarına dayadığı folik asit haplarından kaynaklanıyor. Gözleri açık doğuyor bunlar. Gözü açık yeni doğan mı olur? Saçmalık! Asıl mevzu bu, evet.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s